63. Muzyczny Festiwal w Łańcucie - Acadiana Chamber Orchestra Podkarpacki Informator Kulturalny - PIK

Przejdź do treści

63. Muzyczny Festiwal w Łańcucie - Acadiana Chamber Orchestra

19.05.2024, godz. 19:00
Łańcut, ul. Zamkowa 1, Sala Balowa Muzeum-Zamku w Łańcucie

Mariusz Smolij – dyrygent
Elizabeth Pitcairn – skrzypce

Elżbieta Lewicka – słowo

W programie:

  • W. A.  Mozart – Divertimento D-dur, K136
  • Allegro – Andante – Presto
  • J. Corigliano – Suita z filmu „Red Violin” (Elizabeth Pitcairn, solo)
  • G. Gershwin/M. Smolij – Trzy Preludia na skrzypce solo i ork. kameralną (E. Pitcairn, solo)
  • Trad./H. Mims – Acadiana Songs and Dances
  • Papa’s Tune – Narrative – Sadness – The Aligator and the ‘Coon – The squeeze Box
  • G. Chadwick – Serenada na orkiestrę smyczkową F-dur
  • Allegro grazioso – Andantino – Tempo di Minuetto – Finale: Presto non troppo

W programie koncertu usłyszeć będzie można m.in.: Suitę “Red Violin” – to koncertowe opracowanie muzyki do filmu pod tym samym tytułem, które zostało nagrodzone Oskarem w roku 2000. Historia filmu to tajemnicze dzieje (w dużej części oparte na faktach historycznych) jednego z najlepszych/najsłynniejszych skrzypiec stworzonych przez Stradivariusa , tzw. “Mendelssohn Stradivarius” (instrument należał w przeszłości m.in.: do rodziny słynnego kompozytora. Tajemnicze zaginięcie, nagłe pojawienie się w sprzedaży oraz lekko czerwonawy kolor na jednej z części skrzypiec powiązanego z legendą użycia przez lutnika kropli krwi jego ukochanej pomieszanej z lakierem – wszystko to stanowi fascynującą opowieść i było podstawą dużego sukcesu filmu. Elizabeth Pitcairn jest obecną właścicielką tego instrumentu i jego muzyczna historia stworzona przez Johna Corigliano zabrzmi dźwiękami samego głównego bohatera.

ACADIANA CHAMBER ORCHESTRA (ASO) została założona w 1984 r. w Lafayette w stanie Luizjana, aby szerzyć kulturę przez muzykę.

ASO rokrocznie występuje przed tysiącami słuchaczy z koncertami symfonicznymi, utworami muzyki kameralnej, operami i muzycznymi programami edukacyjnymi. ASO współpracuje z wieloma wybitnymi dyrygentami i solistami, którzy występują z nami gościnnie, i jest chwalona za swoją innowacyjność dzięki łączeniu tradycyjnej muzyki europejskiej z nowoczesnym repertuarem, w tym także z muzyką popularną, historycznym stylem Cajun wywodzącym się z Luizjany, jazzem i stylami Zydeco.
ASO prowadzi własne konserwatorium muzyczne, które oferuje szeroki wachlarz muzycznych programów edukacyjnych, łącznie z bardzo dobrze odbieranym programem pod nazwą Youth and Preparatory Orchestra.

Mariusz Smolij

Jest uważany za jednego z najbardziej wszechstronnych dyrygentów swojego pokolenia. Często nagrywa dla wytwórni Naxos International i niezmiennie cieszy się dużym międzynarodowym uznaniem, m.in. gazety New York Times za jego „fascynujące występy”. Maestro Smolij prowadził ponad 140 orkiestr z 28 krajów na pięciu kontynentach i występował w jednych z najbardziej prestiżowych sal koncertowych na świecie, w tym m.in. w Carnegie Hall i Lincoln Center w Nowym Jorku, Kimmel Center w Filadelfii, Zürich Tonhalle, paryskiej Salle Gaveau, Concertgebauw w Amsterdamie czy w pekińskiej National Art Center. W Ameryce Północnej dyrygował orkiestrami takimi jak: Houston Symphony, New Jersey Symphony, Orchestra of the Chicago Lyric Opera, St. Louis Philharmonic, Rochester Philharmonic, Indianapolis Symphony, Indianapolis Chamber Orchestra, New Orleans Philharmonic, Hartford Symphony oraz Symphony Nova Scotia. Dzięki występom z ważnymi orkiestrami z Niemiec, Włoch, Francji, Szwajcarii, Niderlandów, Portugalii, Hiszpanii, Izraela, RPA, Bułgarii, Serbii, Węgier, Czech, Słowacji i Polski cieszy się renomą na całym świecie. W 2021 r. otrzymał prestiżową nagrodę „American Prize”, która jest corocznie przyznawana najwybitniejszym dyrygentom występującym w Stanach Zjednoczonych.

Maestro Smolij był jak dotąd głównym dyrygentem orkiestry Houston Symphony, II dyrygentem orkiestry New Jersey Symphony, dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Festiwalu Oratoryjno-Kantatowego Wratislavia Cantans im. Andrzeja Markowskiego we Wrocławiu, jak również dyrektorem muzycznym Toruńskiej Orkiestry Symfonicznej, a także dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Festiwalu i Konkursu Skrzypcowego im. Karola Lipińskiego w Toruniu. Obecnie pełni funkcję dyrektora muzycznego orkiestr Acadiana Symphony Orchestra z Luizjany oraz Riverside Symphonia z New Jersey, USA.

Mariusz Smolij nie tylko nagrał 15 płyt CD z muzyką dla wytwórni Naxos, ale również dokonywał nagrań dla wytwórni Universal, Hungaraton, Hessischer Rundfunk Radio z Frankfurtu (Niemcy) oraz dla stacji radiowych i telewizyjnych ze Szwajcarii i Polski. W 2016 r. za nagranie utworów Grażyny Bacewicz otrzymał prestiżową nagrodę „Fryderyka” (polska nagroda Grammy). Maestro Smolija jest również nauczycielem i pedagogiem, pracując m.in. jako zastępca dyrektora orkiestry Northwestern University w Chicago-Evanston, wykładając gościnnie w szwajcarskim Zurich Conservatoire, chińskim Tianjin Conservatory, Songmyung University w południowokoreańskim Seulu, jak również prowadząc klasy mistrzowskie i gościnnie występując z uniwersytetami i młodymi orkiestrami z różnych krajów na czterech kontynentach. W 2019 r. Prezydent RP odznaczył go Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej za promowanie kultury polskiej.

Elizabeth Pitcairn

Amerykańska wirtuoz skrzypiec Elizabeth Pitcairn angażuje się w nauczanie młodych adeptów muzyki. Jest prezesem i dyrektorem artystycznym Luzerne Music Center, który w Górach Adirondack na północy stanu Nowy Jork szkoli młodych uzdolnionych muzyków w wieku od 9 do 18 lat.
Artystka gra na jednym z najbardziej legendarnych instrumentów, na purpurowych skrzypcach Mendelssohna, zbudowanych przez Stradivariusa w 1720 r., o których mówi się, że stały się inspiracją do powstania nagrodzonego Oscarem filmu „Purpurowe skrzypce”. Pitcairn można zobaczyć w specjalnym filmie pod tytułem „The Auction Block”, który znalazł się na 10. edycji filmu „Purpurowe skrzypce” wydanego na DVD. Jej skrzypce zostały nazwane purpurowymi w czasie, gdy były w posiadaniu Josepha Joachima, a sama Pitcairn otrzymała je w 1990 r. jako prezent od swojego dziadka, który zakupił je na aukcji w domu aukcyjnym Christie’s w Londynie.

Elizabeth Pitcairn urodziła się w 1973 r. w hrabstwie Bucks w stanie Pensylwania w bardzo zżytej ze sobą rodzinie muzycznej (jej matka studiowała skrzypce w Juilliard School). W wieku trzech lat zaczęła grać na skrzypcach, a jako czternastolatka wystąpiła po raz pierwszy z orkiestrą. Na University of Southern California w Los Angeles studiowała u Roberta Lipsetta, wybitnego profesora skrzypiec. Jej nauczycielami – oprócz Roberta Lipsetta – byli również Julian Meyer, Sylvia Ahramjian, Jascha Brodsky oraz Shmuel Ashkenasi. Przez 10 lat (2000-2010) Pitcairn sama była nauczycielem akademickim na USC, jak również w Colbourn School i Encore School for Strings. Brała udział w Marlboro Music Festival, pracowała z National Repertory Orchestra, Luzerne Music Center, w Centrum dla uzdolnionych muzyków na Temple University, Philadelphia Youth Orchestra, Meadowmount School, Point Counter Point, YMF Debut Orchestra, a także z American Youth Symphony pod dyrekcją Mehliego Mehty. Przez 11 lat (2000-2011) była koncertmistrzem orkiestry New West Symphony pod batutą Borisa Brotta. Pitcairn i maestro Brott wspólnie koncertowali z McGill Chamber Orchestra of Montréal, National Academy Orchestra z Ontario oraz New West Symphony. Pitcairn wystąpiła z koncertami recitalowymi dla Filadelfijskiego Towarzystwa Muzyki Kameralnej (Philadelphia Chamber Music Society) oraz ze specjalnymi koncertami podczas festiwalu Aspen Music Festival razem z prezesem i dyrektorem festiwalu Alanem Fletcherem i solistą Robertem McDuffie. Pitcairn bardzo aktywnie angażuje się w działalność filantropijną i często występuje na imprezach charytatywnych, organizowanych m.in. przez Amerykańskie Towarzystwo na Rzecz Walki z Rakiem, Fundację Badań nad Rakiem Piersi, Helping Hands and Hearts Foundation oraz Nakashima Foundation for Peace.
Pitcairn, która jest mistrzynią muzyki współczesnej, zleciła znanemu szwedzkiemu kompozytorowi Tommiemu Haglundowi skomponowanie koncertu skrzypcowego do poematu Hymnen an die Nacht (Hymny do nocy), za co ten w 2009 r. otrzymał nominację do szwedzkiej nagrody Grammy. Zamówiła także skomponowanie sonaty na skrzypce i fortepian u rosyjskiego kompozytora Davida Finko oraz Blue Vishuddha (2014), którą Sara Carina Graef skomponowała dla Pitcairn na jej recital w Fisher Center na Bard College.

Z orkiestrą Pitcairn zadebiutowała w wieku 14 lat, występując w Saint-Saëns Concerto. Od tego czasu występowała jako solistka m.in. z Philadelphia Orchestra w Academy of Music, a w 2000 r. zadebiutowała w Nowym Jorku w Lincoln Center występując razem z New York String Orchestra. Koncertowała także w Carnegie Hall, Walt Disney Concert Hall, Kimmel Center, Saratoga Performing Arts Center oraz w Fisher Center na Bard College. W brazylijskim Sao Paolo Pitcairn zagrała koncert skrzypcowy Mendelssohna z Shenzhen Symphony Orchestra of China dyrygowaną przez Wagnera Politschuka. Z Vaasa City Symphony i ze szwedzką orkiestrą Jönkopping Symphony pod batutą fińskiego dyrygenta Hannu Koivula wystąpiła z koncertem skrzypcowym Barbera. Premierowy koncert Hymnen an die Nacht wykonała ze stowarzyszeniem orkiestry Helsingborg Symphony. Z bułgarską Classic FM Radio Symphony Orchestra pod dyrekcją Maksima Eshkenazy’ego zagrała koncert skrzypcowy Brucha, transmitowany przez ogólnokrajową telewizję. Koncertowała ponadto we Włoszech, Francji, w Niemczech, Brazylii, Kanadzie, Meksyku, Austrii, Rumunii i Czechach, na Wyspach Brytyjskich, Węgrzech, Wyspach Dziewiczych, Kajmanach oraz Antylach Francuskich. Wystąpiła z recitalami podczas Cayman Arts Festival razem z pianistą Glenem Inangą, a także z orkiestrami Arkansas Philharmonic i North Mississippi Symphonies pod dyrekcją Stevena Byessa. Koncertowała z Fort Collins Symphony pod dyrekcją Wesa Kenneya, Allentown Symphony pod dyrekcją Diane Wittry, Bucks County Symphony, Ridgewood Symphony i Knickerbocker Chamber Orchestra of New York pod dyrekcją Gary’ego Fagina, Marin Symphony pod dyrekcją Alasdaira Neale’a oraz USC and Richardson Symphonies pod dyrekcją Anshela Brusilowa. Razem z Ronaldem Leonardem wystąpiła z koncertem podwójnym Brahmsa pod batutą Yehudy Gilada i Carlo Pontiego Juniora. Z San Luis Obispo Symphony pod batutą dyrektora muzycznego Michaela Nowaka wykonała koncert skrzypcowy Czajkowskiego, zaś z Livermore Symphony pod dyrekcją Lary Webber koncert skrzypcowy Beethovena. W 2010 r., w 20. rocznicę zakupu na aukcji purpurowych skrzypiec Stradivariusa wystąpiła z recitalem okolicznościowym we włoskiej Cremonie razem z pianistą Igorem Longato, którego poznała w 1998 r. podczas Międzynarodowego Konkursu Muzycznego im. Piotra Czajkowskiego. Razem z TOCCATA-Tahoe Orchestra odbyła tournee po północnych Włoszech wykonując Cztery pory roku Vivaldiego, a w 2017 r. koncertowała w Wiedniu, Salzburgu i Pradze, a także w Rumunii i Serbii. Także w 2017 r. wystąpiła razem z maestro Jung-Ho-Pakiem oraz Cape Symphony z koncertem Red Vioine Chaconne, nagrała koncert skrzypcowy Sibeliusa, który został wydany razem z koncertem skrzypcowym Mendelssohna.

Jej dyskografia obejmuje koncerty Czajkowskiego i A-dur Mozarta nagrane ze stowarzyszeniem słoweńskiej Orkiestry Radia i Telewizji, Hymnen an die Nacht (Hymny do nocy) skomponowane przez Tommiego Haglunda i nagrane z Helsingborg Symphony dla Phono Suecia, Fantazję szkocką Brucha, Fantazję na tematy z Carmen Sarasatego nagraną z Sofijską Orkiestrą Symfoniczną, koncerty Beethovena i Brucha (2015), koncerty skrzypcowe Brahmsa i Mendelssohna (2016) oraz koncert Sibeliusa (2017) nagrane ze stowarzyszeniem bułgarskiej Classic FM Radio Orchestra pod dyrekcją Maksima Eshkenazy’ego.

Purpurowe skrzypce Stradivariusa wyposażone są w mikrostroik Wittnera i przewożone są w tytanowym etui zbudowanym przez firmę GEWA. Jej ulubionymi zajęciami są jazda na nartach, tenis, jazda konna, degustowanie win. Terminarz koncertów i więcej informacji na temat purpurowych skrzypiec można znaleźć na stronie.